جڈاں دی دل کوں تروڑنڑ دی رسم اتهه عام تهی گئی اے
محبت تے عذر آ گئے وڈی بدنام تهی گئی اے
جڈنڑ دا چهوڑ گئے میکوں میڈا دلبر ایویں لگدے
میڈا جیونڑ میڈی زندگی سراسر خام تهی گئی اے
تیکوں کیویں ڈساواں میں جو او کتنا پیارا ها
چهڑا زلفیں دی سوچ آئی اے میڈے سرشام تهی گئی اے
میں جتنا نال تهیندا گیاں او اتنا دور تهیندا گئے
میڈی حسرت تے هر کوشش سبهو ناکام تهی گئی اے
میڈے جذبے تاں صادق هن ملاوٹ هئی نہ کوئی کھوٹ هئی
میڈے خوابیں دی نگری کیوں ولا لیلام تهی گئی اے
اجاں تئیں کیوں میکوں لوکی اوندے میہنڑیں مریندی هے
او نکهڑئے میں تاں سمجهیا هم جو دنیا رام تهی گئی اے
میں هک عرصے توں خود کوں وی نمهی ملیا نمهی ٹکریا
میڈی کهل ہس میڈی رونڑق کتهائیں گمنام تهی گئی اے
عدم تیڈے ایں مہ خانے میڈی تس کوں مکایا نئیں
شروع تهیوں تاں بهری بوتل محض هک جام تهی گئی اے
جمیل عدم
Posted by
KhosaSadPoetry 
Leave a comment